فانوسک خیال

دنیای عزیزم!

امروز پسرم برای اولین بار به مدرسه می رود. این موضوع تا مدتی برای او

عجیب و تازه خواهد بود. امیدوارم با او مدارا کنی .

دنیای عزیز!

راستش را بخواهی او تا به حال حاکم حیاط خلوت خانه بوده و در آنجا

استقلال کامل داشته واز همه مهم تر هر وقت زخمی یا ناراحت شده من

دم دستش بوده ام. اما حالا قضیه خیلی فرق کرده است .

صبح امروز ، موقعی که از پله های خانه پائین می رفت ، برایم دست تکان

 داد .

ممکن است روزی که آغاز می کند با شادمانی و دشواری و خنده و اندوه

 همراه باشد.

 او برای زیستن در چنین دنیایی ، به عشق ، ایمان و شجاعت نیاز دارد .

پس ای دنیای عزیز !

امیدوارم دست کوچکش را بگیری و هر چه را که لازم است به او بیاموزی .

ای دنیا !

 هر چه را که لازم است به او بیاموز ، ولی لطفا این کار را با ملاطفت و

ملایمت انجام بده .

دنیای عزیز !

به او بیاموز که به ازای هر آدم رذلی ، یک قهرمان وجود دارد . وبه ازای هر

سیاست مدار متقلبی ، یک رهبر متعهد ، و به ازای هر دشمن یک دوست .

به او شگفتی و عجایب کتاب ها را بیاموز .

به او فرصت کافی بده تا بتواند به راز جاودانه ی پرنده های آسمان ،

زنبورهائی که در نور خورشید پرواز می کنند و به گل های زیبای روی تپه ها

 فکر کند .

به او بیاموز که شکست خوردن ، شریف تر از تقلب کردن است .

 به او بیاموز که به خود و به اندیشه ی خود ایمان داشته باشد و از قضاوت

 دیگران نترسد .

به او بیاموز که نیروی جسمی و هوش خود را به گران ترین قیمت بفروشد ،

 ولی هرگز بر دل و روح خود ، قیمتی نگذارد .

به او بیاموز گوش هایش را به روی اراجیف و عربده های اراذل و اوباش ببندد

 و اگر یقین دارد که درست فکر می کند ، بایستد و مبارزه کند .

ای دنیا !

با مهربانی همه چیز را به او بیاموز ، ولی لوسش نکن . چون فولاد ، تنها با

آتش آبدیده می شود .

ای دنیا !

می دانم که توقعم زیاد است !

ولی ببین چکار می توانی با او بکنی . او کوچولوی خوبی ست .